![]() |
![]() |
|
| امشب تمام عاشقان را دست به سر کن ; یک امشبی با من بمان با من سحر کن |
|
امروز داشتم فکر میکردم ...؟؟؟!!!
که چقدر خوبه آدم... الکی خوش باشه ...!!! چقدر خوبه آدم ... بی خیال ... با سوژه های الکی ... خوش بگذرونه ...!!! یه عالمه خنده ...!!! یه عالمه حرف...!!! و بازم خنده ... به همه ی غصه هایی که دورِتو عینه یه حصارِ تنگ گرفته...!!! بخنده... به دنیایِ به ظاهر صورتی...!!! بخنده... به دنیایی که... میگن طعم توت فرنگی میده...!!! امروز داشتم فکر میکردم ...؟؟؟!!! به یه چفت چشم سیاه ... یه جفت چشم مهربون.......!!! تو این دنیای بزرگ ... این دو تا چشم... تنهاچشمهایی بودند.. که باهام حرف میزدند ...!!! تنها چشمهایی بودند... که یه دنیا... بهم آرامش میدادند...!!! چشایی که مثه چشمهای هیچ کدومِ آدمای دنیا نیست...!!! دوتا چشم... به وسعت یه دریا...!!! اما می ترسم...می ترسم دیگه تو این چشما نگاه کنم...!!! می ترسم تو این دریا گم بشم ... اونوقت یه بار دیگه برا نجاتم ... باید یه عمر...!!! ............................... امروز داشتم فکر میکردم...؟؟؟!!! که چقدر بده آدم یکی رو بشناسه ... اما مجبور باشه... نشناستش...!!! مجبور باشه... تظاهر کنه که نمی بینتش ...!!! به خدا خیلی سخته ... که آدم دلش سنگی نباشه ...!!! اما مجبور شه یه جوری رفتار کنه .... که دیگری فکر کنه ... یه ذره احساس تو دلش نیست ...!!! امروز داشتم فکر می کردم...؟؟؟!!! که آدما واسه رنجوندن هم ... و قهر کردن چه راحت دلیل پیدا می کنن...!!! و همیشه ... آخرش اونی که بیشتر از اون یکی طرفشو دوست داره ...!!! ... تو تعجب و ناباوری می مونه...!!!!؟؟؟؟
.................................... هر شب ... موقع خواب دارم فکر می کنم ...؟؟؟!!! به تو ... به اینکه ... این دل چه معصومانه ... آروم و بی صدا هواتو میکنه...!!! حرفام همش حدیث دلتنگیه...!!! شایدم دلتنیگم یه عادته ...!!! مهم نیست... بی خیال... تو به دل نگیر...!!!
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 2:11 PM توسط غزل |
|
|
دلم برای کودکی ام تنگ شده است
دلم برای آن خنده های بی ریا وآن نگاههای معصوم تنگ شده است می خواهم زندگی را ازنگاه یک کودک ببینم،کودکی که شاد و فارغ ازهمه چیزوهمه
جا زندگی می کند،چون باید زندگی کند وچه زیبا زندگی می کند بیا کودک شویم با همین قلبهای سیاه وزنگ خورده وبا همین دستهای خالی بیا دستهایمان را رو به آسمان بلند کنیم ومثل یک کودک درحیاط خلوت دلمان بدویم وشادی
کنیم بیا درگلدان قلبمان بذر مهربانی وسادگی وبی خیالی را بکاریم،تا هرگزفراموش نکنیم ما هنوز هم کودکیم
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 1:0 AM توسط غزل |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
به نام خدا
سلام ضمن خوش آمدگویی به شما که از این وبلاگ دیدن میکنید . لازم است بدونید که کلیه مطالب این وبلاگ بیشتر بر اساس تجربیات و تفکرات و عقاید این حقیر نشئات گرفته و خوشحال میشم که در جهت تصحیح این مطالب عقاید،نظرات و پیشنهادات خود را در این وبلاگ مطرح کنید.امید است با ارائه نظراتون جهت بهبود این مطالب مرا یاری کنید. با سپاس فراوان غزل |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1388 اسفند 1387 مرداد 1386 اردیبهشت 1386 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 |
|
RSS
|